Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Afschuwelijk gebrul en de tonen van verscheiden instrumenten, cimbalen en trommen, dienden om de kreten te smoren, die de gewelddadigheden, waaraan hij blootstond, hem ontrukten. De buitensporigheden aan tafel, waar de wijn in overvloed vloeide, spoorden tot andere buitensporigheden aan, welke de nacht door zijn duister begunstigde. Leeftijd en geslacht waren vermengd. Iedereen voldeed den smaak, waaraan hij overgegeven was; alle schaamte was verbannen; alle soorten van wellust, zelfs die, welke de natuur verbiedt, bezoedelden die der godheid. (Plura virorum inter sese, quam foeminarum esse stupra).

Indien enkele jeugdige ingewijden schaamte deden blijken voor zooveel gruwelijks en weerstand boden aan die ontuchtige priesters of zelfs, indien zij zich slordig kweten van hetgeen men van hen eischte, werden zij opgeofferd; en uit vrees voor hun praatzucht ontnam men hun het leven. Men bond ze stevig aan zekere werktuigen vast, waardoor zij plotseling opgeheven en vervolgens in een diep hol geslingerd werden. De priesters rechtvaardigden in het openbaar hun verdwijnen, door te zeggen dat de vertoornde god de bedrijver van deze ontvoering was.

De dans, het loopen, de kreten der mannen en vrouwen, van welke men zeide, dat zij door een goddelijke woede vervoerd waren, en die het slechts door de dampen van den wijn waren, vormden eene voorname episode dezer plechtigheden, en maakten een afwending voor andere wanordelijkheden. Men zag vrouwen met verwarde haren in de handen brandende fakkels houden, die zij in den Tiber dompelden, zonder ze te blusschen. Maar dit voorgewende wonder was mooglijk, zegt Titus Livius, omdat de ontbrandbare stof dezer flambouwen uit zwavel en kalk was saamgesteld.

Sluiten