Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De hoofdstad Tripolis (30) is belangrijk als uitgangspunt voor de karavanen naar den Middel Soedan.

De Sóhara is niet overal een woestijn; behalve de oasen vindt men er, vooral aan de randen, uitgestrekte steppen en weilanden ('/g van 't geheele gebied). De Sahara is bijna zoo groot als Europa. In 't algemeen is zij een hoogland van 200—600 M. Beneden of slechts weinig boven 200 M. liggen alleen eenige terreinen in 't westen, o. a. de streek der sjots (in deze laagte ligt de oasa W a r g 1 a), alsmede een strook ten Z. van B a r k a, met de oase Siwah. — Men onderscheidt in de Sahara drie hoofdvormen: de rotswoestijn , de grintwoestijn en de zandwoestijn. De tweede is door verbrokkeling uit de eerste ontstaan. De derde wordt gevormd door de fijnste deeltjes, die de wind tot dninen ophoopt. — In het midden der Sahara verheffen zich eenige kale berglandschappen ter hoogte van de Duitsche middelgebergten. Het hoogst is het gedeeltelijk uit vulkanische gesteenten bestaande bergland van Ti best i dat tot 2400 M. stijgt. Vele wadi's dalen van deze gebergten af en daardoor hebben sommige streken aan hun voet grasgroei, zelfs alleenstaande boomen; door dit gebied loopt de belangrijke karavaanweg Tripolis—Moerzoek— Bornoe. — De Libysche woestijn is grootendeels waterloos. Hier heeft, voor zoover zij onderzocht is, het duinlandschap de overhand; het wordt door kalkplateau's afgewisseld , soms met glad gepolijst oppervlak, elders met groote steenkogels bedekt.

Regen valt in de Sahara zelden, soms niet in maanden , zelfs niet in jaren; toch komen zware regenbuien voor. Dit water zoowel als dat, hetwelk aan de randen der woestijn en op hare gebergten gevallen en in den zandbodem gedrongen is, bereikt op zekere diepte een ondoordringbare laag, en waar deze in laagten aan den dag komt, verschijnen bronnen, die het aanzijn geven aan oasen. Deze zijn de eenige deelen der Sahara, die voordurend bewoond worden en waar landbouw (koren, dadels) wordt uitgeoefend. Ze zijn tevens de rustplaatsen der karavanen. De karavaan-

Sluiten