Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een anecdote van Stuart. — Toen dr. — een jong man was en pas patiënten begon te krijgen, poseerde hij voor Stuart. Hij verscheen onberispelijk gekleed voor den schilder en wachtte zoowat een uur geduldig, dat hij zou beginnen. Stuart keek hem nu en dan eens aan, maar had blijkbaar geen plan te gaan schilderen. De dokter begon ongerust te worden en sprak:

„Neem mij niet kwalijk, meneer, maar zoudt u niet willen beginnen te schilderen? Ik heb mijn patiënten aan een collega overgedaan en mijn tijd is beperkt."

„Schilderen? Wel, er valt niets te schilderen!"

Daarop pakte Stuart hem beet, trok zijn jas zoo, zijn das zus, streek met zijn hand door de haren van den dokter en zei toen:

„Zie zoo, ga nu maar zitten. Nu begin ik u te zien."

Tot een beginner. — Leer het geheel in

Sluiten