Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Presies as dit is, mar, o wee tog, die plaat

Is sij vrou uitgedruk, 't is haar hele gelaat;

Die twee gaatjies haar oge, hulle blink net so's vuur,

Die naam van die maker 's haar mond altijd suur*

Die wijsers haar neus, nes 'n gloeiende straal;

't Is sij vrou die hom jaag, die hom huis-toe'kom haal.

Net eenmaal mar kijk hij, en toe is dit klaar; Hij skree en o'erend op sij kop rijs sij haar,

En hij loop wat hij kan mar die ou' klok die kom En oom Japie die haal, en hij kijk nie meer om. Ik het baing sien loop, mar nooit so as hij; 't Is nes of hij vlieg, mar die klok blijf hom bij Op sij één poot, en Japie het amper verloor. Mar hij s dig bij die huis en oom Japie nog voor.

Hij val voor die deur en hij klop hard en lang, Mar die baas is van huis en die vrouens is bang; Mar hij skree, en nig Sannie maak ope die deur, En sij siet Japie staan, sonder asem of kleur.

Sluiten