Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

houdt, als je gaan wilt! Het is, of daar iets blyft van je ziel, of je je ziel in tweeën scheurt... Hier is de boom, dien ik als kind geplant heb. Dat is de boom, dien vader als kind geplant heeft, 't Is of het meer dan vrienden van je zyn. 't Is of ze met je praten over gestorven dagen, jaren. Als je de hand op ze legt,

(Hy legt de hand tegen den stam van een der boomen. Vrouw Arnold en Hanne schreien by de volgende woorden.)

is 't of je den handdruk terug voelt, zooals een trouw dier op een liefkoozing antwoordt... Daar is de bank, waar wy 's avonds in schemerdonker zaten vóór naar bed te gaan, en de sterren zagen, waarachter de groote God woont, de groote God, die met de groote oogen van het heelal schynt heen te zien over der menschen ellende...

Nu liggen daar de wegen, die wy kunnen gaan. Naar het Zuiden naar de bergen; naar het Noorden naar de vlakten. Maar op bergen noch op vlakten is een plek, die tot je fluistert het gevoel zonder woorden van het ouderlyk te-huis... En te denken, dat ik maar die deur heb in te trappen om er weer in te zyn!

Kuppisch.

(Hy ziet door het raam angstig naar Arnold.)

Ga naar myn huis in het dorp! Zeg, dat ze je een kop koffie geven! En dan kan je daar van nacht slapen.

Arnold.

Held! Denk je, dat ik wat aan wil nemen van jou? Denk je, dat ik een bedelaar ben? Denk jy, dat ieder, die geen geld in zyn zak heeft, een bedelaar is? Denk je, dat ik een knechtsziel heb als jy, die hier maar de knecht bent van Von Gersdorf? Want je bent de strooman hier van Von Gersdorf. De molen is ge-

Sluiten