Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Had men niet geweten, waarvoor die allen bijeen waren, men had kunnen tneenen dat de alom bekende aanvoerder appèl had doen blazen om met zijn officieren te beraadslagen.

Doch de tonen der treurige muziek kondigden de nadering van den stoet aan.

Bij het wachtlokaal werd de kist op de baar geplaatst en op het kleed prijkten de twee kransen, waardoor de beide Koninginnen den trouwen dienaar van Vorstenhuis en Vaderland Haar hulde brachten. Het groote aantal kransen en bloemen, door anderen gezonden, werd met moeite op een afzonderlijke baar verzameld, en op deze wijze achter den doode aangedragen.

Van het wachtlokaal tot de geopende groeve schaarden zich de bijeengekomen officieren in een dubbele rij. Terwijl de muziek Chopin's treurmarsch deed hooren, ging de stoet tusschen de officieren door, die eerbiedig hun laatste hulde brachten aan den man, dien iederhunnerzich tot voorbeeld mocht stellen.

Achter de bloemenbaar volgden de schoonzoon van den overledene, Dr. Fischer en zijn zoon; daarachter de familie van Van der Heijden's tweede echtgenoote, Mevrouw Van der Heijden—de Jongh.

Zoodra de stoet voorbij was, sloten de officieren zich er bij aan, en aan het einde zag men een detachement invaliden van Bronbeek.

Sluiten