Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

karakter prijsgeven, omdat de andere, die de rijksdaalders op zak heeft, dat gaarne wil.

Er zijn natuurlijk uitzonderingen zoowel bij de klanten als bij het personeel. Maar hoe „fijner" de winkel is, des te meer worden de eischen van het bedrijf, door den heer Muller geschetst, eene noodzakelijkheid.

Het is een stukje kapitalistische moraal. De proletarische moraal ligt in dien in den zak gebalden vuist en in den verbeten vloek van den bediende.

5 Augustus 1905.

DE GEMEENTE. £23

IN een rapport der Vereeniging van Delftsche ingenieurs, in een artikel van Mr. Valckenier Kips in „Onze Eeuw" en een daarop gevolgde polemiek tusschen „Het Vaderland' en het „Utr. Dagblad", is eene voor onze groote gemeenten belangrijke vraag besproken.

Het bestuursstelsel der gemeentewet werkte in de vroegere gemeente voldoende. Maar de gemeente is iets anders geworden. Zij beheert groote ondernemingen van verschillenden industrieelen aard; in de koopsteden zijn havenwerken en entrepots tot groote uitbreiding gekomen, de gemeentelijke hygiene kwam tot ontwikkeling, en nieuwe wetten van allerlei aard moeten door het gemeentebestuur worden uitgevoerd. Een gemeente besturen is dus thans heel wat anders dan dertig jaren geleden. Van het college van B. en W. wordt een ontzaglijke kennis en werkkracht geëischt, van den Raad een overwogen oordeel over de meest uiteenloopende onderwerpen. Alle bestuur is gecentraliseerd, en volgens de arbeidsverdeeling der wet komt een vroeger ongekende reeks van de belangrijkste en moeilijkste beslissingen voor de beantwoording van B. en W. en van den Raad.

Kunnen deze colleges zulken zwaren last dragen? Ik zou

Sluiten