Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werking van Duitsche spoorweglijnen hangt het af wie een uur of zoo eerder in Berlijn is. Die spoorwegen hebben ook weer hun belang en weten wat hun medewerking waard is. En de Duitsche regeering moet beslissen. De Vlissingsche lijn moet dus varen en aankomen op tijd. Want de Duitsche regeering vraagt niet, hoeveel menschen er met de lijn zijn verdronken, maar hoe vaak de boot te laat was voor den eersten sneltrein.

Scherpe concurrentie. Het is nog niet zoo lang geleden dat de „N. Rott. Ct." zoo nu en dan lijstjes bevatte van de keeren dat de Vlissingsche lijn door mist te laat was en geen aansluiting gaf op dien eersten sneltrein. Dat was om het reizigerspubliek over den Hoek te lokken. Dus in dat stelsel past ook, dat men daar bij alle weer en wind op zijn tijd was.

Vlissingen voedt de Staatsspoor, de Hoek voedt de Holl. IJzeren. Een stuk van de concurrentie binnen de Nederlandsche grenzen zal dus vervallen, als de spoorwegen, door den staat genaast, hier te lande in éene hand zijn. Maar voor beide gezamenlijk blijft dan toch de mededinging met Ostende.

Snel varen dus en op tijd binnen. Loodsen en kapiteins weten dat ze een zuur gezicht krijgen, en erger op den duur, als ze geen durf hebben. Zij zijn vertrouwd met den dagelijks te maken koers, en lichtschepen en boeien zijn de merken op den weg. Door dikken mist varen ze als op gevoel, zooals iemand in pikzwarte duisternis een hem goed bekenden weg kan loopen en in enkele, flauw lichtende kenmerken zijn zekerheid vindt. De scheepvaart uit het kanaal naar de oostelijke havens van Engeland en Schotland en naar het noord-oosten van Europa kruist hun weg. Zwaarklinkende signalen doorklieven den mist en als de schipper ze nabij hoort, zijn er voorschriften dat de schepen beide rechts of beide links uitwijkende, elkaar passeeren. Bij loodrechte kruising, bij een te laat commando, bij verkeerd begrijpen van het bevel, faalt dat nu en dan, en ze raken elkaar.

Sluiten