Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tot de oude regeeringsfamiliën, bekleedde een landspost die hem onafhanklijk maakte van alle overige ambtenaren in stad en provincie, en ging bjjna de pair met den Commissaris des Konings, met wien hij in zijn ambt niet had te rekenen. Zijne eerste vrouw was eene freule geweest uit een der voornaamste familiën — maar — die alleen goede relatiën aanbracht, geen geld; zijne tweede vrouw echter had op dit punt niet weinig voor, en het was door haar fortuin, dat hij met de vermogendsten kon meedoen in alle ruimte. Hjj had een zwak op grondbezit, en verkreeg pachthoeven en landerijen in eigendom; zijne ambitie strekte zich uit om de provincie te representeeren in de Gedeputeerde Staten, en — hij was er gekomen. — Zijn tweede huwelijk had hem dan ook ongeveer al wat hij er van wachtte gegeven. Hij begreep, dat zijn jong onervaren vrouwtje hem niet uit liefde had gehuwd; maar de rang dien hij haar schonk in het maatschappelijk leven, de voet waarop zijn huis was ingericht, de volkomen vrijheid die hjj haar liet waar het toilet en amusementen gold, dat alles, dacht hem, moest haar genoegzame vergoeding geven voor hetgeen hem ontbrak, om als een Romeo met zijne Julia te kunnen droomen en dwepen. Daarbij, Emma had immers verklaard, dat zij dit huwelijk aanging om haar bon sens te doen blijken; zij had willen toonen dat zij van jonge-meisjes-illusies genezen was, en daarom had zjj vrijwillig de hand van den veertiger aanvaard. Was er aan hare zijde deceptie, hij vroeg er niet naar, en het was in elk geval zijne schuld niet; zij wist het vooruit dat zij een geposeerd man trouwde, een weduwnaar met een kind, en hij had haar vóór den trouwdag alles heel klaar en heel behendig uiteengezet, wat zij in hem zou vinden — wat hjj in haar hoopte te zien. Men was overeengekomen elkaar geen hoogere eischen te doen dan de uiterlijke convenances het vorderden, en zoo kon Emma niet met eenig recht over en aan hem klagen, waar zij toch voelde iets te missen. Daarom ook was haar de komst van Regina zoo welkom; zij zou eene vriendin hebben van haar leeftijd, die al hare genoegens kon deelen; die haar gelukkig zou prijzen, benijden wellicht om het schitterend lot dat haar ten deel was gevallen; maar wie zij in uren van vertrouwen ook deelgenoote kon maken van menige teleurstelling, die haar

Sluiten