Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De baron gaf er geen antwoord op; de heeren namen hun afscheid, en mevrouw dwong mij naar mijne kamer te gaan.

Gezegende vrijheid! Daar kon ik lucht geven aan den stroom der strijdige aandoeningen, die bijkans overvloeide en dien ik had moeten bedwingen uit alle macht.

En nu! het is mij, of mijn lot nü beslist zal worden. Ik heb niets berekend, maar, wat kan er volgen, na mijne onoverlegde woorden aari den baron ?

Geve God! dat alles goed mag afloopen tusschen hen, als Meekern Eckbert trotseert; als hij vergeet, wat hij hem schuldig is, en de hartstocht hem vervoert om alles te wagen om mij zekerheid te geven, mij — vrij te maken ten koste van — zijn gegeven woord, en — schending zijner belofte. Dan — dan ben ik diep ongelukkig! want dan zal ik mij moeten opofferen en — ik zal Eckbert nooit — nooit kunnen vergeten.

Nu — geen letter meer, want ik sidder — ik duizel — als ik zekere mogelijkheid indenk!

Uwe

Den Haag, Februari. r. v jj

REGINA VAN BERCHEM AAN MEVROUW DESVANNES TE OENÈVE.

Mijn goede Martha!

Ik weet niet meer, wat ik er van denken moet; er schijnt niets bijzonders voorgevallen te zijn tusschen Meekern en Witgensteyn. Het gegeven woord heeft bij den edelman zeker zwaarder gewogen dan zijne zucht om mij te verplichten; hij zal gezwegen hebben, of wel heeft Eckbert hem, bij de eerste poging om de overeenkomst tusschen hen te breken, het zwijgen opgelegd, en de zwakke man heeft niets durven wagen! De uitkomst voor mij, als dat een uitkomst mag heeten, is toch dezelfde. Alles is tusschen ons gebleven, zooals het was, met dit onderscheid alleen, dat Eckbert nu opzettelijk het samenzijn met mij vermijdt, wat hij vroeger niet deed. Hij kent al zoo goed de gewoonten van dit huis, dat het maar aan hem staat het oogenblik te kiezen, waarin hij mij alleen zou kunnen treffen, en hij komt nu juist

Sluiten