is toegevoegd aan uw favorieten.

Middeleeuwsche bibliotheken

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sche Bibliotheek in verhouding tot de Latijnsche al zeer slecht voorzien was.

Overigens is er in onze Nederlandsche Catalogi, voor zoover zij uit de middeleeuwen dateeren, al zeer weinig, dat naar een zekere methode of systeem zweemt te bemerken. Laten wij ze even de revue passeeren. De catalogus van t fet. Barbara-kloostei te Delft is zoo verward, dat Prof. Moll in zijne bekende verhandeling daarover, de rangschikking geheel moest veranderen, om boeken van dezelfde soort tegelijkertijd te kunnen bespreken, 't „Inditium aliquorum librorum" van de Egmondsche abdij door Boudewijn wtten Hage medegedeeld, verraadt in zooverre eenig systeem, dat de aanwinsten der boekerij in chronologische volgorde zijn opgeteekend. Men zou 't dus een kroniek van de Egmondsche boekerij kunnen noemen, waarschijnlijk lang na de stichting der abdij begonnen, en waarvoor de bouwstoffen geput werden uit aanteekeningen in de boeken zelve gemaakt: secunduiu (jue ubique in pluribus anticjuis libris inueniuntur." Of Broeder Boudewijn, die in de eerste helft der zestiende eeuw leefde, die bouwstoffen zelf bijeenbracht ? Waarschijnlijker komt het ons voor, dat hy ook hier een oudei stuk heeft afgeschreven, en dat niet eens altijd met de noodige nauwkeurigheid. Misschien kon hij 't oude schrift niet overal ontcijferen. Hadde hij 't zelf volgens de boeken in de Egmondsche liberie samengesteld, hij zon minder schrijffouten gemaakt hebben en zijn weik niet gestaakt hebben aan liet slot van 't overzicht over de boeken aangeworven onder Joannes Weent (1381—1404). \\ ant ook lateren abten, b.v. Gerard van Poelgeest (1465— 14/6), heeft het niet aan belangstelling in de boekerij ontbroken '), en gedurende de vijftiende eeuw zal deze waarschijnlijk nog dikwijls met nieuwe handschriften vermeerderd zijn. En zoo is dus Broeder Boudewijns relaas, waarin zelfs verbrande en geheel vernietigde boeken toch nog met name genoemd worden, niet als een catalogus in den eigenlijken zin des woords te beschouwen.

i) Uit blijkt uit verschillende Codices der Egmondsche boekerij welke thans berusten in de Bibliotheek te Leiden. Daaronder zijn er — b.v. de Lucanus, op blz. 152 van den Catalogus. uitg. Kleyn vermeld - die door hem, of misschien op zijn last, gerepareerd zijn, blijkens 't volgende inschrift :

Abbas gherardus poelgheest venerandus in egmondt

Istum cum multis librum reparavit honeste

InspICIt hlC l.eCtor qVo teMpore rVpta refeCIt = (1465).