is toegevoegd aan je favorieten.

De hut van oom Tom

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

pasteien ontzaglijke sommen gelds zou kunnen verdienen welke dit veigaat hij niet aan Oom Tom te schrijven - opgelegd zouden worden om tot losprijs voor hem te dienen. Ook liet hij niet na te melden, dat Mozes en

Peter zich druk en ijverig met werken bezighielden, en dat het kleine meisje

onder de zorgvuldige oppassing van Sally en van geheel het gezin leeds

overal door het huis rondliep.

Toms hut werd - zoo luidde de brief verder - voorloopig gesloten; maar George weidde in het breede uit over schitterende sieraden en noodzakelijke verbeteringen, die tegen den tijd dat Oom Tom zou terugkeeren,

daarin zouden worden aangebracht.

Het nog overige gedeelte behelsde een verslag van Georges werkzaam* heden op de school, alle als een lijst opgemaakt en aangevangen met een sierlijke hoofdletter; ook vergat hij niet te melden, dat sedert Toms vertiek vier' nieuwe veulens waren aangekocht, terwijl hij er als in een adem bijvoegde dat vader en moeder beide van harte gezond waren. De schrijfstijl van den brief was niet bijzonder bondig en sierlijk, maar Tom beschouwde dien als een merkwaardige proeve van de kunst om te stellen, zoo schoon, als er in den laatsten tijd maar geschreven was. Nooit verveelde het hem om den brief in te zien, en zelfs ging hij zoover om met Eva raad te houden, of die brief niet waardig was, in een lijst en glas gevat, in zijn kamer opgehangen te worden, en alleen de moeielijkheid of liever de onmogelijkheid om de beide zijden tegelijk te voorschijn te doen komen, belette de uitvoering van dit zoo gewichtige pian.

De vriendschap tusschen Tom en Eva was toegenomen naar mate zij opgegroeid en ouder geworden was. Moeielijk zou het te zeggen zijn, welk een plaats zij innam in het zachtaardige, voor teedere indrukken zoo vatbare hart van haar bediende. Hij beminde haar als teeder. zwak, aardsch wezen maar tevens aanbad hij haar bijna als iemand van hemelschen en goddelijke" oorsprong. Hij beschouwde haar altijd met een zekere mengeling van teederheid en eerbied, en Toms grootste lust was, aan haar vroolijke luimen te voldoen, en die duizenden van kleine behoeften en begeerten te voorkomen, die de kindsheid omsluit, gelijk de kleuren eener regenboog Us hij zich des morgens naar de markt begaf, waren zijn oogen altijd het eerst op de bloemenstalletjes gevestigd, om een bloemruiker van de zeldzaamste soort voor haar bijeen te zoeken, en ongemerkt gleden de schoonste perziken en oranje-appels in zijn zak, om Eva daarmede bij zijn terugkomst te verrassen; en het vroolijkste gezicht, dat hij verlangen kon, was dat van Evas bevallig hoofdje, als het hem reeds van verre door de poort tegengluurde, en geen woorden klonken hem zoo liefelijk, als hij haar de kmderhjke

vraag hoorde doen: „Wel, Oom Tom,wat heb je vandaag nu weer meegebracht?

8

OOM TOM.