is toegevoegd aan uw favorieten.

De hut van oom Tom

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

h J belnndeld hun niet door hun meesteres, maar door hun meestei gehad behandeld, nun Ujden er geen klove meer zoude bestaan schonken was en dat na zijn overiijueu ei g worden tusschen hen en iedere onbarmhartige bejegening, die maar ko Xvo°d« door zulk oen karakter, dat bovendien nog door droefheid ver-

'"Teertie/dagen omstreeks waren er na de begrafenis van St. Clare veaioope», toen miss Ophelia, die zich in baar kamer bad «Paloten, zacht

aan haar deor boorde tikken. Zij deed open, en daar «•ij vroeger reeds meermalen hebben gesproten, met vei «arde baren flip door veelvuldig schreien waren opgezwollen.

***. »p * **» —"rj6,1 TC

van hét kleed der dame kussende, „ga, ga toch voor mij bij m.ssis Marie en doe een goed woord voor mij 1 Z« wil mij heenzonden om gegeeseld te

a i nil.ieens'" En zi] toonde miss Oplielia een briefje.

WOrtt Marles fjne Italiaansclie hand geschreven bevel aan

den meester van een hols, waar men slaven geeselen Uet, om de brengstei

vijftien slagen toe te dienen.

„Wat heb ie dan toch gedaan ?" vroeg miss Ophelia. ..

U weet miss Feely, dat ik zulk een kwaad humeui gekieg - > antwoordde Kosa, „het is waarlijk slecht van mjj. Ik was bezigt missis

Marie te kleeden, en zij sloeg mij m het gezic , »

voor dat ik er aan dacht wat ik zeide, en toen zeide zij, dat zij mijdt^ei zoude afleeren en dat zij mij eens voor altijd zou doen gevoelen, dat ik met meer zoo eigenzinnig behoorde te wezen, als ik totnogtoe w^ gewees en toen schreef zij dit en beval mij, er mee heen te gaan. Ik had liever,

zii mii maar dadelijk dooden liet. ,

Miss Ophelia stond met het briefje in haar hand na te den . U begrijpt miss Feely," zeide Rosa, „ik zou zoo niet tegen dat geeselen

opzie;, indien ik dat van u of miss Marie moest ondergaan ■

man, zulk een vreeselijk man gezonden te worden o, het

Miss^Ophelia wist zeer wel, dat bet de algemeene gewoonte was, om vrouwen en Ige meisies naar de geeselhuizen te zenden en over te levere„ in de handen der ^

™UmdronrnLtoijksteTn honendste kastijding bloot stonden. Ook

vroeger bad zij dit wel der^e Ro» Z

in practijk zien brengen, totdat zij üe siaiiK b i„ een bUna wanhopige houding voo, zich zag staan en ooit afschuwelijke van dergelijke handeling zoo levendig gevoeld. Al het