is toegevoegd aan uw favorieten.

Lambert Hadewart

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Doet me plezier, Lambert! Ik was al bang dat de opdracht niet naar je smaak zou zijn, en dat je er liever op in zoudt slaan dan detective-dienst te verrichten".

„Misschien zal dat er op losslaan ook nog te pas komen, wie weet ? In alle geval beschouw ik 't als een hoogst eervol iets, dat een onrecht afweert of 't ontdekt."

fNet zoo denk ik er ook over! Met de onderdeelen zullen we nu wel gauw klaar zijn. Het verlies was nog wel te overkomen, maar aanzien, zekerheid en toekomst van onzen handel verlangen klaarheid. En — Hartwig keek zijn broeder vroolijk lachend in 't gezicht — als je daarbij tegelijk je vaderstad een wezenlijken dienst bewijst, bezwaart die je niet meer ?"

„Waarachtig niet, Hartwig."

„Den weg naar Novgorod laat ik aan een gunstige gelegenheid en aan je eigen keus over, op de heen- of de terugreis ga je misschien wel in Wisby aan om oom Bernhard eens de hand te drukken. Welke middelen je in Novgorod meent te moeten aanwenden, blijft natuurlijk heelemaal aan jou overgelaten. Slechts één ding moet hier worden voorbereid. Je kent de fabel van den jongen, die een weggeschoten pijl niet weer kon vinden en toen getroost een tweede afschoot in dezelfde richting om zoo de eerste op het spoor te komen. Zoo zal 't hier ook gaan, ik bestel een nieuwen voorraad goed pelswerk dat tegen den tijd dat jij er bent de Russische stapelplaats zal passeeren."

„Uitstekend, Hartwig! Je bent een eerste strikkenzetter, — St. Nicolaas en Hubertus mogen me helpen om het wild netjes in den strik te drijven! Ik zal mijn twee beste trawanten mee nemen, den ouden en den jongen, Hans en Wizlow. Je vindt het toch zeker goed ?"

„Handel heelemaal naar eigen goedvinden, Lambert! Ik wilde je alleen nog vragen of je je vriend Lars Hummelsbüttel soms op dezen wonderlijken tocht voor ons huis zoudt willen vragen. Een dapper man, een goede kling zijn er veel waard; je zoudt zoo zonder den ridder te krenken kunnen laten merken dat de Hadewarts hem schadeloos zouden stellen."

Lambert dacht een poosje na en verklaarde zich toen tegen dit voorstel, ,'t Is geen zucht van me om groot te doen, maar ik wil dat zaakje heel alleen opknappen. Bij zoo'n kwestie moet maar één het heft in handen hebben, en om den ridder te kommandeeren ben ik te jong, of hij te oud. Zonder hem zal 't ook wel gaan."