is toegevoegd aan uw favorieten.

Jacobus Koelman

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hooren.') Na eenige dagen tevergeefs gewacht te hebben, keerde hij teleurgesteld naar Sluis terug, daar hem geen toegang was verleend. Maar ziet, na twee of drie weken ontving hij bericht, dat Zijne Hoogheid hem gaarne ontvangen zou. Voor den Prins verschenen zijnde, gaf Koelman een kort en helder overzicht over den loop der proceduren en den stand van zaken, en sprak als zijne hope uit, dat Zijne Hoogheid het voor de rechten der Kerk zou willen opnemen tegen de usurpatie derzeive van Overheidswege. Na eenige discussie en nadere toelichting verliet Koelman de Vorstelijke woning met dank in het hart voor zoo vriendelijke audiëntie.2)

Juist in dien tijd werd door de M". M°. Heeren besloten de zaak van Koelman tot een einde te brengen en hiertoe het advies van Zijne Hoogheid in te winnen. Voordat dit evenwel gebeurde, meende de Kerkeraad van Sluis zich eerst nog eens met een smeekschrift tot de H°. M°. te moeten richten. En wie dien brief van den Sluisschen Kerkeraad van 24 Dec. 'll)7i leest, leert eigenlijk eerst de liefde der Gemeente tot haren leeraar Jacobus Koelman kennen. O. a. lezen wij dit: «Niets verdriet ons te onderwinden, voor onsen soo getrouwen Dienaar, die vrij meer als dit door sijn onverdroten arbeydt in dese gemeinte van ons verdient heeft; bij aldien hij met tranen en gebeden te verkrijgen was geweest, zoo hadden wij hem al opnieuw uit Uw H°. M°. handen; want de uitgestorte tranen zijn vele, ende de klachten boven mate vermenigvuldigt voor de herstelling van desen soo nutten en lieven Leeraar» 3)

Maar helaas! de gunstige indruk, dien dit schrijven moest maken, werd weer bedorven door eene ondoordachte daad

') Idem, blz. '240. 2) Idem, blz. 241. s) Hem. blz. 241.