is toegevoegd aan uw favorieten.

Jacobus Koelman

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wel Zions Volk hoe dus zoo nat bekreten,

En in liet stov zoo rouwig neêr gezeten?

Wat wil Jat hand ge wring en brak getraan? Dat bleek besterven en verbaast te staan ? Dat klagen van verlies, dat myn 't hert zoo roerd, Dog zeggen? Wat is 't dat u zoo verre' vervoerd In droefheid en beklag? Ey Christen-schaar Zegd, wat u deerd, en prangt tot dit misbaar!

TEGEN-ZANG.

Vraagt ge nog, hoe ik nu zoo zeer mag weenen! Daar my dunkt dat 'k zeivs als 't waar al de steenen Van Sluys bewegen zie, en nat beschreid!

En zoo veel red'nen heb van treurigheid!

Nu niet alleen 't wreede Nood lot van de dood, Ons van d'hoop der BRITTEN Koningin ontbloot; Maar boven dat verlies, O Smart! O Rouw! Beroovd zoo'n stigter van Gods Kerk gebouw, d' Onverhoopte mate , 't drouvige gerugt,

(Zoo je weten wilt d' oorsaak van ons gezugt) Dat van Uitregt herwaards komt te waayen, En ons drouvheid baard naauw om te paayen, Is 't schielijk sterven van wel eer ons Leeraar, JAKOB KOELMAN, ons Vaderen Bekeeraar.

Want niet te denken aan dat dierbaar pand, Eer zig vergeten kon ons regter-hand.

En of ons met regt niet zeer ter herte gaa,

't Verlies van zoo'n Man, by wien zoo grooten schaa Gods Kerke lyd, en zoo veel dienst ontfing,

Gods Volk in Sluys, als 't van zijn Mond afhing Dat Geev ik zeer geern over aan u oordeel:

Gewis gy strykt ook vonnis tot ons voordeel; Zoo maar uit ons van u werd na gedagt,

't Geen ons zyn wakk'ren dienst heeft toegebragt. Hy was een dapp'ren held op Zions vesten,

En onder alle Leeraars een der besten.

Een getrouwen Herder van zyn Schaapen.