is toegevoegd aan uw favorieten.

Marie van Eijsden-Vink

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hoewel de directie uit drie directeuren bestond, was Moor toch eigenlijk de directeur, hij instrueerde alles. En nu behoorde het toen nog tot de verplichtingen van alle acteurs, de beste niet uitgezonderd, te moeten mee-flgureeren, als het noodig was. Helaas behoort deze voortreffelijke verplichting, waaraan ook de Meinxxgers hun mooi samenspel te danken hadden en waardoor zij bij groote massa's aan een tooneel leven wisten te geven, tegenwoordig tot de verouderde dingen. Wie tegenwoordig al rollen heeft gespeeld als „Mevrouw de Gravin, een brief" is te veel artist om mee te flgureeren. Onder Moor's directie ging dat anders. Marie trad het eerst op in een kermisstuk met een klein rolletje, maar in datzelfde stuk was zij tevens een Chinees, eene Napolitaansche en had zij nog een paar andere figuranten-rollen.

Trouwens Moor heeft zijn nicht altijd heel kort gehouden; in het begin was het vooral figuranten-werk, wat zij te doen kreeg, over het algemeen werd zij een beetje op den achtergrond gehouden. Kan zij wat, zoo was zijne meening, dan zal zij wel van zelf op den voorgrond komen, een tooneelspeler moet niet door anderen vooruitgeschopt worden, de aandrang moet uit hem zelf komen. Zóó consequent dreef Moor zijne meening bij Marie door, dat zij het eerste jaar na haar debuutrol Fraricisca in „De dochters van Hasemann" eigenlijk niet veel meer te doen kreeg dan wat er als het ware overschoot.