is toegevoegd aan uw favorieten.

Het land mijner vaderen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uit den ouden tijd: pyramiden, tempels, zuilen, sprekende van grootheid, die voorbijging. Dan, weer klauteren naar onder, voor velen nog moeielijker dan klimmen. Vervolgens: Getrokken, gestooten, geduwd te worden door nauwe gangen om, bij het licht van walmende toortsen of van magnesium, in der haast, iets van het inwendige der Pyramide te zien. Uit deze teruggekeerd, kan de vermoeide, bestofte toerist dan per kameel naar de Sphinx rijden, en daarna zich, in reiskostuum op een kameel gezeten, laten photografeeren. Om hem dit alles te doen „genieten", is er bij de Pyramiden een bende, zich noemende, Beduïnen, wier eenig levensdoel is: Backshees h. Voor hen bestaan de Pyramiden alleen 0111 „backsheesh" te persen uit de, immer weer aangroeiende, toeristencitroen. Zij vallen op u aan, als op hun wettige prooi. Gij moet, zoo beweren zij, naar boven klimmen, en naar binnen afdalen; „all gentlemen do so, and all ladies", en gij moet daarbij van hun diensten gebruik maken. „Hier is de gids, die Mark Twain naar boven, naar binnen, naar onderen geholpen heeft," en „die zal u geleiden" (ofschoon „die gids" al met twee of drie andere partijen

op weg is!) Mocht gij aarzelen ,all gentlemen, all ladies do

so", en het kost „maar zoo weinig backsheesh."

Terdege aangeklampt, trachtte ik den „Sjech" te beduiden, dat het mij in het allerminst niet schelen kon, wat „all gentlemen, all ladies" deden, maar dat ik niet lastig gevallen wilde worden; dat zelfs het aanbod van een „Beduïn" om in 10 minuten naar den top der Pyramide te gaan en weer naar beneden af te dalen, mij niet trof, want dat hij, wat mij aanging, er 10 jaar over doen kon, in plaats van 10 minuten. Doch, in plaats van daarmede voldaan te zijn, waren de lui niet eens dankbaar. Zij stonden „op hun recht," want „het was hun brood." Taai als deze lieden zijn, waar het backsheesh geldt, gaven zij mij ten slotte toch op; en terwijl zij op een pas aangekomen groep toeristen aanvielen, kon ik gelegenheid vinden om, vergezeld van Said Ali, mijn ezeljongen, die zich wijselijk op den achtergrond had gehouden, ongemerkt te ontkomen. Straks liet ik ook den jongen achter en, als een Beduïn, tusschen de zandheuvels door, half loopende, half kruipende, vond ik eindelijk een plaatsje, waar ik mij kon neerzetten, door niemand gestoord, recht tegenover de Pyramiden.