is toegevoegd aan uw favorieten.

Onder de vanen van vriend en vijand

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

#Mijn dochter!" begon een weinig scherp de keurvorstinmoeder, „zou je niet voor een oogenblik je opmerkzaamheid van je gevederd hartelapje op mij kunnen richten, temeer omdat ik je om dit onderhoud in je vertrekken heb verzocht? Dat heb ik waarlijk niet gedaan om je spel met Joko gade te slaan."

,/Vergeef mij, moeder!" en Elisabeth reikte lieftallig, met een schelmsch lachje, dat nauwelijks te weerstaan was, vorstin Juliane haar smalle, blanke hand.

//Kom nu eens naast mij zitten en luister nu eens ernstig naar mij, mijn beste kind! Ik heb gewichtige dingen met je te bespreken. Ik ben te oud om mijn zoon en u op den weg naar Praag te vergezellen en zal dus hier blijven. Uit een politiek oogpunt beschouwd, kan ik er geen bezwaar tegen hebben dat ook je beide zoons, mijne kleinkinderen, de reis naar Boheme meemaken. De tocht moet niet den aanschijn hebben, alsof het een avontuur gold, maar geheel het karakter dragen van de reis van een gevestigde heerschersfamilie, die bezit komt nemen van een rechtmatigen troon. Tot op heden ben ik, de grootmoeder, eigenlijk de moeder mijner kleinkinderen geweest . . . ."

Nu sprong Elisabeth op en antwoordde heftig met een toornige uitdrukking in hare oogen: //Moet dat een verwijt zijn, moeder? Daar kom ik dan toch tegen op! Ik mag gerust zeggen dat ik de trouwste en liefderijkste moeder ben. Speel ik dan niet daaglijks uren lang met mijne kinderen?"

//Zeker! Je speelt iederen dag met het grootste genoegen met hen juist zooals je het met Joko doet, het is een aangename afwisseling voor je. Maar een vorstenzoon is geen stuk speelgoed al wil ik je de vreugde aan je kinderen ook niet ontnemen. Hendrik Frederik is vijf jaar, oud genoeg om tenminste de handjes te leeren vouwen voor het gebed; ook wordt het voor de beide jongens meer dan tijd, dat men hunne, nu nog kinderlijke, ondeugende streken, aan banden legt. Tot op heden heb ik er aan gedaan wat ik kon. Nu is het aan u om mijn werk voort te zetten. Denk aan dit uur!