is toegevoegd aan uw favorieten.

Onder de vanen van vriend en vijand

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ik mijn hart kon uitstorten. Mijn hart bloedde om al de ellende, die ik heb aanschouwd en ik moest mij nog een opgewekt gelaat toonen terwille van mijn meesteres."

//Arme, beste Bob!" zuchtte Barbara en streek met haar hand liefkoozend over zijn grijzen baard. . . .

ylk wil alleen vertellen van de avonturen van het huis mijns meesters, alleen hetgeen ik zelf heb beleefd en meegemaakt, de groote, treurige gebeurtenissen zijn u natuurlijk reeds bekend evenals de geheele wereld. Land en kroon verloren, de keurvorstelijke hoed voorloopig en misschien ook voor goed, onze heer in den ban gedaan. Een enkele veldslag ... en alles was uit, een enkel uur ... en een koning werd een bedelaar, toen het begon, was het ook reeds gedaan. Ook van onze vlucht, van de vervolging, waaraan wij blootstonden, hebt u gehoord, maar de kleine gebeurtenissen . . . de tallooze kleine drijfveeren die samenwerken, naderhand, de kleine speldeprikken, die in het ongeluk daaglijksch versch als brandnetels branden en steken, die kan een kamerdienaar beter begrijpen dan de beste kroniek.

Aanvankelijk ging alles naar wensch. Het eene feest, voor het andere na! Kroning! Doop! De kleine Ruprecht was een flinke jongen en de baker voorspelde, dat hij zich goed zou weren in de wereld. . . . Maar men voelde zich van het begin af aan niet thuis op het Hradschin, het is een somber ontoeschietelijk volk die Bohemers en de Moldau is geen Neckar. Onze pfalzgraaf en koning schikte zich nog vrij goed. Elisabeth echter, mijn Stuartkind? Zij kent slechts weinig Duitsch en in het geheel geen Boheemsch, in Praag verstond men geen Engelsch . . . het was me dan ook een mooie manier van gesprekken voeren. En eigenlijk was het maar een geluk, dat de Bohemers haar niet verstonden, want mijne kleine meesteres deed geen slot voor haar mond, zij mopperde en lachte en spotte over alles wat haar vreemd en lastig was. De hoofdzaak bleef steeds het lieve geld, feesten werden er door de Bohemers genoeg op touw gezet, maar onze heer moest ze met goed Pfalzisch geld betalen. Dienten-