is toegevoegd aan je favorieten.

Onder de vanen van vriend en vijand

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„U moet u meer ontzien, hertog. Zoo kan het niet verder gaan, zonder dat u er bij te gronde gaat. Mij doet het verdriet en al uwe getrouwen niet minder."

„Je meent het goed met mij, mijn jongen, maar met dat ontzien zullen wij nog wel een beetje moeten wachten. Intusschen . . . juist om mij te ontspannen heb ik jou bij mij laten komen. Wij willen weer eens gezellig babbelen evenals vroeger, jij zult mij op andere gedachten brengen, ik moet ook heel wat van jou weten, daarbij zal mij het hart lichter worden. Komaan ! . . . Zeg mij eens, Berthold, herinner je je nog dien dag . . . ik heb er juist den laatsten tijd nog al eens aan moeten denken . . . toen ik je in Rudesheim mijn meening over koning Gustaaf Adolf uit elkander zette?" . • • Berthold knikte. . . . „Als ik aan mijne woorden denk," vervolgde de hertog bijna weemoedig „waarheen heeft mij de stormachtige levenszee dan gebracht? Toentertijd in Rüdesheim . . . toen wilde ik, de protestantsche vorst, niet onder een koninklijken geloofsgenoot staan, maar aan zijn zijde staan en strijden; nu draag ik den degen in naam slechts voor Lodewijk XIII, een aartskatholieken koning, die in tegenstelling met dien Zweedschen held, nooit in het kamp of zelfs op het slagveld verschijnt. Ik weet niet of het leven

mij een harderen koop in ruil kon geven.

„Maar u hebt toch waarlijk niet lichtzinnig dit besluit genomen. Ik herinner mij nog best, hoeveel moeite het u kostte er toe over te gaan. Er bleef u echter geen keuze over, of het eene of het andere . . . Dat u uw tegenwoordigen toestand niet behaagt, kan iedereen begrijpen, ik wel het allerbest. Ik ben vergeleken bij u een eenvoudig ruiter zonder verdere verantwoordelijkheid, met de punt van mijn degen houdt mijn werkkring op . . . en toch verlang zei Is

ik naar rust."

„Zelfs jij, jonge man?"

„Ik zit al acht jaar in den zadel."

„En wat kan ik dan wel voor klaagliederen aanheffen! Ik snak evenals jij en misschien nog meer naar rust en