Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De zaak kon echter moeilijk haar heslag krijgen. Wel werd een voorstel gedaan, een gebouw op te richten voor 40 a 50 patiënten 3° klasse, terwijl de keuken van het heerenhuis voor de patiënten kon «ebruikt worden. Maar tot eenige uitvoering kwam

o

het niet.

Den 30'" N'ov. 1885 werd een besluit genomen. Het zou een vleugel zijn aan de Directeurswoning. Maar — dit besluit is niet tot uitvoering gekomen.

Er moest echter wat geschieden. Het aantal patiënten 3'' klasse nam toe, en die allen moesten in liet bovengenoemde kleine huis een plaats vinden. Dat was behelpen! Men ging aan het bijbouwen. Een zaal voor volwassenen werd aangebracht, en een nieuwe slaapkamer en een eetzaal. Een paar klassepatiënten kregen plaats in een paar vertrekken dei Directeurswoning. En daarmede deed men het aanvankelijk. Ach, de kosten!

Geneesheer en Directeur bleven echter opbouwen aandringen. Het denkbeeld van een vleugel alleen voor klasse-patiënten, eerst door den Geneesheer aangegeven, werd weer losgelaten. De aanvragen voor patiënten 3" klasse waren veel meer dan voor 1** en 2e klasse. Liever dus een flink, afzonderlijk staand gebouw. Doch nog kwam het daartoe niet. ei moest

eerst geld zijn.

Eerst volle twee jaar later, den 8''" Maart '1888. komt de zaak weer aan de orde. Doch ook nu ontstaan weer langdurige besprekingen, en worden verschillende opinies gehoord. Van de noodzakelijkheid was ieder overtuigd. Over het hoe en wanneer bouwen, bleven de meeningen verdeeld. Als men toch gaat bouwen, dan maar opeens voor een groot aantal patiënten, zeide de een. Maar dan niet één gioot "ebouw, liever eenige kleinere gebouwen, oordeelde

O " J

Sluiten