Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gevoel van mededoogen en ontferming de drijvende kracht bezit van een hartstocht, nemen in hun onmiddellijke omgeving een werk der barmhartigheid ter hand. Wereldwijsheid is hun in den regel vreemd. Naar den dag van morgen vragen zij niet. Daar wordt geleden en onder hun bereik leggen middelen om dat lijden voor het oogenblik in zekere mate te lenigen. Dat is hun genoeg. Of zij zullen volhouden weten zij niet. Of anderen hun voorbeeld volgen, of wel hen bestrijden, bespotten zullen, daarnaar vragen zij niet. Ieder uur van smart der menschelijke ellende ontwrongen, is voor hen een overwinning den strijd waardig. Zoo zijn de grootste werken, de meest uitgebreide Stichtingen begonnen: uiterst nietig."

Waarlijk, God geeft zulk een initiatief. Hij doet geboren worden wat den stempel draagt van zijn eigen wezen, en Hij zorgt dat het in stand blijft, en groeit, en werkt datgene, waartoe Hij het in het aanzijn riep.

Gods werk kan niet ijdel wezen.

In dit verband gedenken wij ook gaarne zooveel giften in natura ontvangen van enkele naaikransen en van de Nederlandsche Naaiwerk-vereeniging te 's Hage, waardoor onze behoeften aan huishoud- en bedlinnen voor een deel werden vervuld, en menige patiënt behoorlijk kon worden gedekt.

En dan al die Dames, oudere en jongere, die zich zoo bevlijtigd hebben om voor ons dat eigenaardig soort sloopen te haken, dat de verpleging van patiënten als de onze vereischt. Groot is de dienst, dien zij met dat veel tijd eischende werk ons hebben bewezen, grooter dan zij zeiven wel weten of denken kunnen.

Sluiten