Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

andere zijde een dertigtal kinderen, in hun midden, naar mijne gissing, een Opzichter of Schoolmeester.

Men was bezig met eten. Inderdaad een regt eenvoudig, sober en dus in zekeren zin ook Christelijk middagmaal: wortelen, aardappelen op grove, roode schotels, in het midden een klein kopje met vet of vocht.

Op eene andere tafel, die niet bezet was, stonden eenige schotels met teer, als voorbehoedmiddel tegen de dreigende Cholera morbus; in overeenstemming daarmede een geschreven recept tegen deze ziekte, aan den muur geplakt, hetwelk onder anderen eene buikpleister van kaarssmeer voorschreef; voorts eene Vriesche klok en eindelijk in een hoek van het ruime vertrek, een klein kind in een kinderstoel, het zinnebeeld van onschuld en

onnoozelheid...

Een der jongere zusters aan het benedeneinde van den broederlijken disch sprak een vrij lang gebed uit op een hartelijken en innigen toon — geene enkele uitdrukking, welke dweepzieke of overdrevene denkbeelden verried.

Terstond na het gebed viel het koor van tamelijk onwelluidende stemmen op eenmaal in, met een vers uit den 65"Un Psalm ; daarop stak elk de vork in den ge-

meenschappelijken schotel.

Mijn reisgenoot begon een gesprek met een der broeders en zocht nadere berigten in te winnen aangaande den aard en het doel der Christelijke Gemeente. De Spreker, een man van middelbaren ouderdom, beantwoordde de vragen vrij goed en verzekerde ons, dat het hoofddoel bestond in de eerste Kerk van Jezus te herstellen; dat men zich daartoe in liefde en vrede vereenigde; dat zich reeds broeders en zusters uit alle gezindheden Herv., Luthersch, Doopsgez., Remonstantsch [en] Roomsch, hier verzameld hadden; eindelijk, dat zij op hunne binnenlandsche scheepstogten, ijverig naar nieuw te bekeerenen zochten, en daarin niet ongelukkig slaagden. Deze spreker scheen ons mede een schipper toe en, naar den tongval, een Vries.

Een tweede broeder van minder gunstig voorkomen, nam met een stouten blik, de vreemdelingen scherp op,

Sluiten