Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ditzelfde treffen wij aan in den Code Civil. Ook hier wordt in art. 931 de notarieele acte vereischt voor de schenking. „II ne doit être au pouvoir ni de 1'une ni de „1'autre des parties de 1'anéantir, en supprimant 1'acte „qui en contient la preuve," zegt Bigot-Prkameneu in de Exposé de Motifs. Een uitzondering voor de „dons maneuls" is evenwel ver te zoeken. Nu deed zich de volgende moeilijkheid voor: waren alle schenkingen zonder uitzondering onderworpen aan het vormvereischte eener notarieele acte, dan zoude de gift van hand tot hand die de practijk dagelijks te aanschouwen geeft, rechtens onmogelijk zijn.

De meeste schrijvers en de jurisprudentie in Frankrijk achten echter de „dons manuels" zeer wel bestaanbaar. Zoo zegt Huc o. a., dat de gift van hand tot hand hare bestaanbaarheid wel niet vermag te ontleenen aan een uitdrukkelijken wetstekst, doch dat zij dan toch berust op „une vieille tradition que la pratique usuelle n'a pas „repudiée." En trouwens waartoe was de notarieele acte vereischt? We zagen het reeds: ten einde de mogelijkheid van een „anéantir" der eenmaal gedane schenking door den schenker te voorkomen. Waar echter een reëele overdracht plaats heeft gehad, is ,,anéantir" niet meer mogelijk, en zoo is voor een „don inanuel" een schriftelijke acte dus ook niet noodig. Daarom zegt Jaübkrt in zijn Rapport aan het Tribunaat naar aanleiding van art. 931 C. C., hetwelk evenals de Ordonnantie van 1731 niet spreekt van „toute donation", maar van „tous actes „portant donation1':

Sluiten