Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ling, waarin van beide kanten wordt gestreden met de wapenen, die hartstocht en rede de partijen in handen geven, volgt eindelijk de ontknooping. God zelf verschijnt in een onweder en sluit beide partijen den mond. De dogmatiseerende vrienden worden geen antwoord waardig gekeurd; maar Job, die vanuit het standpunt der traditie God heeft gelasterd en uitgedaagd, wordt tot een betere Godskennis gebracht. Hem wordt een blik gegeven in de hoogte en diepte der Goddelijke gedachten. Godsdienst is aanbidding van een' Wijsheid, welke de kortzichtige mensch niet begrijpt; dat leert Job nu verstaan, en hij doet boete in stof en asch. Zoo eindigt het treurspel.

Nu komen wij weer tot de vraag: „Is dit drama ontstaan onder invloed van den Griekschen Geest?" Dat de stof van niet-Joodschen oorsprong zou zijn, kan moeilijk worden volgehouden: Hier wordt een probleem behandeld, dat vooral onder het na-exilisch Jodendom actueel was in de hoogste mate. Hiervan is reeds genoeg gezegd. „Maar dan de litteraire vorm ?" Zoo vraagt men. „Is het niet zonderling, dat hier zoo plotseling en onvoorbereid in de Israëlitische letterkunde het drama opduikt ?" Ik antwoord : Dit zou zonderling zijn, wanneer in het boek Job een min of meer volmaakt stuk dramatische poëzie voor ons lag. Dan zouden we mogen aannemen, dat de dichter elders ter schole had gegaan en dat hy een daar reeds tot zekeren bloei gekomen kunst op Joodschen bodem had overgeplant. Wie echter het

Sluiten