Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

boek Job uit technisch oogpunt bestudeert, ziet dankt mij in, dat het drama hier nog slechts zijn allereerste stadium van ontwikkeling heeft bereikt. Stellen we ons een oogenblik voor, dat het stuk op het tooneel gebracht wordt; dan eerst merken we, hoe primitief het is, en hoe groote gebreken het heeft, beschouwd uit het oogpunt der voltooide dramatische kunst.

In de eerste plaats ontbreekt in dit drama de voortgang. In hoofdstuk 37 staan wij nog evenzoo tegenover het probleem als in het begin. Wij zien geen langzame ontwikkeling, die eindelijk tot een' ontknooping leiden moet. De spanning tusschen de elkaar bestrijdende machten blijft geheel dezelfde, totdat eindelijk één van beide partijen, zonder eigenlijk overwonnen te zijn, van het tooneel verdwijnt. Zoo komt het, dat de eerste 37 hoofdstukken, trots de schoone gedeelten, ten laatste beginnen te vervelen. „Het drama moet crescendo gaan, totdat eindelijk het hoogste punt bereikt is. Gevoel, humor, klucht, ironie, smaad, moeten bij de ontwikkeling der intrige zoodanig verwerkt worden, dat de toeschouwers door scherpe contrasten worden geboeid."') Deze eigenschappen van het volmaakte drama ontbreken bij „Job" zoo goed als geheel. Wij zien hier niets dan den voortdurenden strijd van tegenover elkaar gestelde machten zonder opklimming, zonder ontwikkeling, zonder verder ook gekruid te zijn door allerlei geestig-

i) Wetensch. Bladen. Pag. 379.

Sluiten