Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van een jachtcomplex in jachtperceelen toelaten, die echter op hunne beurt moeten voldoen aan dezelfde minimumeischen als de jachtcomplexen zelf.

Wanneer de jachtcomplexen gevormd zijn, moet de jacht er economisch geregeld worden. Maar hoe? Te dezen aanzien verschillen, zooals wij boven reeds zagen, de onderscheidene buitenlandsche wetten, doordat zij één, twee of drie wijzen van economische regeling van de jacht toelaten. Het meest voor de hand ligt de jachtverpachting. Deze wordt dan ook door sommige buitenlandsche wetten als den eenigen, door alle als den primairen vorm erkend, waarin de ingelanden de economische voordeelen uit de jacht deelachtig worden. . , ,

Als regel behoort de verpachting van de jacht in net openbaar te geschieden, nadat een bepaalden tijd te voren de pachtvoorwaarden door het met de verpachting belaste orgaan, ter algemeene kennis zijn gebracht. Toch kan in bepaalde gevallen eene ondershandsche verpachting de voorkeur verdienen. Zoo is het geval niet ondenkbaar, dat bij het afloopen van een jachtpachtcontract de pachter het verlangen te kennen geeft, om op dezelfde of op voor het complex nog gunstiger voorwaarden de jacht te blijven pachten. Het kan dan in het belang van het complex zijn daarop in te gaan, daar zijn orgaan misschien eene vrij groote zekerheid heeft bij eene nieuwe verpachting m het openbaar geene hoogere pachtsom te zullen bedingen of niet meer een zoo goeden pachter te zullen krijgen, terwijl bovendien de aan eene openbare verpachting verbonden

kosten bespaard worden.

Aan den anderen kant laat zich echter ook niet ontkennen, dat aan eene ondershandsche verpachting zekere gevaren verbonden zijn. De mogelijkheid is niet uit de lucht gegrepen, dat het met de verpachting belaste orgaan zich daarbij meer door andere motieven, dan door de werkelijke

Sluiten