Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in onze dagen werkelijkheid geworden. Eene nieuwe ruimte, een nieuwe tijd. In zulk eene omgeving verkrijgen alle oude begrippen van zelf een nieuw aanzien. Op het nietigste voorwerp straalt een glans af van dezen, in werkelijkheid, nieuwen kosmos ; men zoekt onwillekeurig naar de, nu eerst kosmische, beteekenis daarvan. Dit blok graniet is wellicht insgelijks tegenwoordig geweest bij de gloeiende en kokende oerdagen der aardontwikkeling. Dit brokje lei werd gevormd, toen de Ichthyosaurus op den koraalbodem op roof uitging. Dit onbeduidend stukje meteoorijzer is afkomstig uit de diepten der wereldruimte, het heeft misschien Siriusafstanden doorloopen, is wellicht een brokje van eene wereld, die, lang vóór alle beschaving op aarde, gebloeid heeft, hare menschen en hunne begeerten droeg — die in het een of ander vergeten uur van verwoesting in nietige splinters uit elkaar gebarsten is. Eene wereld, die daarbij echter zoover van ons verwijderd is, dat haar licht misschien tegenwoordig nog ons oog treft, — licht, dat vóór overoude tijden van haar uitging, toen zij nog bestond . , .

Hoe oneindig veel meer moeten, bij zulk een stand van zaken, de grootste en diepste zaken der menschheid in een nieuw licht verschijnen. Ook de liefde. Het oog zoekt haar in de millioenen des tijds, in de millioenen der ruimte,

Sluiten