Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

deelstukjes uit te zenden, die naar liefde gingen zoeken. Toch zien wij, hoe een groot deel van die gemeenschapscellen zich langzamerhand het eigenlijke eten (en dus ook het uitscheiden) geheel afgewend heeft, omdat een zeker aantal cellen dien arbeid ook voor alle andere op zich genomen heeft. Deze cellen ontvangen het levenssap voor de stofwisseling dadelijk van de eetcellen, zonder dat zij zich zelf om het eten of de uitscheiding hebben te bekommeren. Waarom zou dit niet evenzoo met de voortplanting gaan of reeds vroeger gegaan zijn ?

Het was reeds een voordeel, ja eene soort van arbeidsverdeling in elke cel op zich zelf, dat zij niet meer in voortplantingsstukken behoefden uiteen te vallen, maar dat daarvoor slechts een bepaald vak van de celmassa gereserveerd werd. Hoeveel voordeeliger was het dus nog, als van honderd cellen er nu negen en negentig ook dien reservehoek geheel konden afschaffen en in plaats daarvan é é n e cel d'i geheele voortplanting op zich nam en, voor alle andere mede, slechts zich zelf in zaadcellen of eicellen verdeelde!

Het algemeene denkbeeld ligt zoozeer voor de hand, dat het nauwelijks verder uitgewerkt behoeft te worden. Evenals de maag zich in de cellencompagnie kon ontwikkelen als een gemeenschappelijk „eetorgaan", als 't ware als een eetbureau, met afzonderlijk beheer, maar met algemeen aandeel in de winst voor de geheele gemeenschap, zoo konden zich volkomen op dezelfde wijze afzonderlijke departementen voor de voortplanting ontwikkelen: — bijzondere voortplantingsorganen. Hier mannelijke, die voor de kolonie de noodige zaadcellen afsplitsten, daar vrouwelijke, waar de eierafscheiding en gros ook voor alle andere staatsburgers mede plaats had.

Sluiten