Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De herberg': „In den doodskop."

.0 Weltgeist, was hast du getrieben !

So grade zu bauen, so toll zu ver-

schieben! In deinem weiten Königtum Wird alles schief, wird alles krumm, Wo nicht menschen denken und lieben."

Uit Vischer's .Auch Einer."

in ^ ^ den blijken Rijn stond,

in een half verborgen hoekje op een oud stoffig boekenrek een oude gele menschenschedel.

terracottas VÓÓr 9erüimen ^ de bUUrt Van R°™™che terracottas opgegraven en voor den goedgeloovige ging hij

door voor een schedel van een Romein. Heele geslachten

van evenslustige dienstmeisjes waren bang geweest, om hem

af te nemen bij de schoonmaak. En zoo was hij een

ZlTvLaT 9eWKKen V°0r 6ene' even lange, geslachtshramcn v ac eeni9en» die uit den donkeren hoek kwamen gekropen, om in den schedel hunne nesten te bouwen. Boven de oude strakke oogholten spinden zij nieuwe eere en zachte oogleden en daarachter richtten zij hun huwelijkssponde en kinderwieg in.

Als ik aan de spinnen denk, dan zie ik dat vroolijke

Ik was"een'^ doodskop" altiJd weer voor mij. was een kind en wist nog niets van liefde. Noch van de

Sluiten