Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eieren aanwezig, dan houdt alle vriendschap voor de vrouwen plotseling op.

Wee der vrouw, bekend of vreemd, die voortaan het nest, dat nu weer eene uitsluitende bezitting van den kluizenaar is, zou willen naderen — met de meeste grofheid wordt zij weggejaagd. Eene grofheid overigens, die eenigermate te verontschuldigen is, als men ziet, dat deze vrouwen, en wel juist de moeders van het jonge kroost, zelf alle moederlijk gevoel hebben afgeschud en niets vuriger verlangen dan het nest nog éénmaal met geweld te veroveren, de eieren, naar Zigeunersmanier, weg te rooven en, wat nog erger is dan de behandeling der Zigeunerkinderen, ze zelfs te verslinden . .. Zijn al die gevaren voorbij, dan begint voor Stekelinsky, thans vader geworden, weer een rustig leven in strenge, doch bespiegelende plichtsvervulling, evenals toen hij in zijne eenzaamheid het nest bouwde.

Omstreeks tien dagen hebben de eieren noodig om, in het in slib gehulde gewelf, aan kleine jonge vischjes het leven te schenken.

In al dien tijd wijkt papa geen oogenblik van het nest. De minste beschadiging, door de beweging van het water aan den kleinen kunstigen bol toegebracht, bespiedt hij met een wakend oog — en herstelt ze oogenblikkelijk. Dikwijls begeeft hij zich naar een der nestopeningen of in het nest zelf, om, door eene zachte beweging der borstvinnen, met het bewogen water aan de eieren zuurstof toe te voeren, die voor het verborgen kiemende leven zoo onmisbaar is. Het is alsof elk dezer stekelvaders eene eindelooze reeks van nuttige ervaringen in practijk brengt, — ervaringen, die hij zelf, in zijn individueel bestaan, onmogelijk kan gpmaakt hebben en die niet hemzelf, doch een nieuw geslacht, dat nog in eene duistere wording verkeert, ten goede komen ....

Op een goeden dag zijn eindelijk de jongen aanwezig, als ongeloofelijk kleine, slechts met het vergrootglas waarneembare, schepseltjes, die in den aanvang nog meer behoefte hebben aan een verpleger dan de, in het nest van slib

Sluiten