Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bartholomaeusnacht door de Vestaalschen doodgeslagen. Ruw worden zij overvallen, verjaagd, uitgehongerd, doodgestoken. Weg er mee ! Over de ijverige maagden in den korf is eene plotselinge schoonmaakwoede losgebroken, trouwens eene verbazend ruwe. Weg met het overbodige. Geen mogelijkheid meer, dat men de dikke tafelschuimers ooit nog zou kunnen gebruiken. Integendeel — de winter zal komen en dezen kan men met de nuttige leden van de groote staatsfamilie toch reeds moeielijk genoeg doorkomen. Waartoe dus nog tafelschuimers zonder doel!

Na dit gruwzame offer aan de eischen der huishouding gaat men dan werkelijk den winter in. De goedbeschutte korf en eikaars dichte nabijheid beveiligen tegen het bevriezen, de verzamelde voorraad tegen den hongerdood. Het kinderen krijgen houdt natuurlijk op. Maar de koningin en een laatste herfstgeslacht van Vestaalschen, die taaier van leven zijn, komen gelukkig den winter door en beleven eene nieuwe lente. Wat nu ? Thans komt eigenlijk eerst het allermerkwaardigste. Als de zon en de bloemen er weer zijn, zwermen de overwinterde Vestaalschen weer uit en brengen versch voedsel mede van de nieuw geopende markt. En de koningin begint nogmaals met de eierproductie. Ja, met regelrechte eieren, steeds nog hetzelfde. Want, evenals de, van goud zwangere, buidel van Fortunatus 4), zoo blijft voor deze groote moeder voor en na de oude onuitputtelijke zaadtasch bestaan, — en steeds giet zij daaruit op elk ei het noodige deeltje van mannelijke kracht. Levende mannelijke kracht, afkomstig van de oude, reeds lang dood en begraven, darremannen van het vorige jaar —• zaaddiertjes, die de paring zelf nu reeds een geheel jaar en het leven, ook der laatste darren, meer dan een half jaar overleefd hebben . ...! Nieuwe Vestaalschen groeien op, — alles schijnt weer geregeld van voren af aan te beginnen. Maar nu opeens gebeurt er iets, dat volkomen nieuw is.

Onze Vestaalsche maagden, die immers niet alleen brood en nectar binnenhalen, doch ook in den korf onophoudelijk

Sluiten