Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het kan ons niet verwonderen, dat zulke bloedgetuigen de oude spreuk waar maakten: „het bloed der martelaren is het zaad der kerk". Reeds vroeg bestond er te Brussel een gereformeerde gemeente onder 't kruis. In 1558 begeerde „de gemeente te Brussel" een dienaar. De dienaars van Antwerpen zonden er Gilles Yerdickt heen, een jongeling van vier en twintig jaren, die door geloofsmoed en geleerdheid uitmuntte. Weldra werd hij gevangen genomen, en den 248te" December verworgd en verbrand. Zijn broeder Anthonius onderging 12 Januari 1559 op de groote markt te Brussel hetzelfde lot. Zoo vóór als na het broederpaar vielen, terzelfde plaatse waar de graven van Eguiont en Hoorne onthalsd werden, talrijke offers van roomschen bloeddorst. „Dwingt ze om in te gaan". De laatste martelares in België's hoofdstad, Anneke uyt den Hove, een eenvoudige dienstmaagd, werd 19 Juli 1597 levend in de aarde begraven. Voorwaar, Brussel'* oude gevangenis, de Treurenberg, draagt een gepasten naam.

Den geloofstriomf van Anneken Uitenhove of van den Hove, de anabaptiste, ten onrechte — zie boven Rjjssel — meestal de laatste martelares vun België geheeten, verhaalt de roomsche geschiedschrijver Janssen als volgt: „Een jong meisje, Anna Howe, werd op grond van een vonnis van het Hof van Braband te Brussel levend begraven, wijl zij het Piotestantsch geloof niet wilde afzweren. Nadat de beul haar in een graf gelegd had, bedekte hij haar, bij de voeten aanvangend, met aarde! Toen zij tot aan het hoofd begraven was, vroegen haar de Jezuïeten, of zij in de Roomsche Kerk wilde terugkeeren, maar de ongelukkige riep onverschrokken: „Wie hier op aarde zjjn leven zoekt te behouden, zal het

Sluiten