Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rechtueerdich. Barmhertich dat hij verlost ende behoudt van desen verderue, de ghene die hy in synen eeuwighen ende onueranderlicken raet door zijn louter goedicheyt in Jesum Christum onsen Heere wtuersien ende verkoren heeft, sonder eenich aensien van hare goede wercken: ende mits dien dat hy de andere laet in haer verderf ende val daer sy in gheuallen zijn,

De synode nam het volgende weg:

hier mede bewijst hy hem een medelijdende ende barmhertich God aen de ghene die hy salich maect, den welcken hy niet schuldich en was: ghelijck hy hem oock verclaert een rechtueerdich Richter, metbewijsinghezijnder rechtueerdigher strenghicheyt ouer de andere. Ende hierentusschen en doet hy haer glieen onghelijck: want dat hy sommighe salich maeckt, en gheschiet niet om dat sy beter dan de andere zijn, aengesien dat sy alle in een seker verderf geuallen zijn, tot datse God afscheydet ende verlosset, door zijn eewich ende onueranderlic voornemen, dat in Jesum Christum ghegrondet staet, eer de werelt gheschapen was. Na sulck een verstant dan, so en kan niemant van hemseluen tot deser heerlicheyt komen, aenghesien wy van ons seluen niet bequaem en zijn eenich goet te denken, ten zy dat God door zijn ghenade ende louter goetheyt ons voorcoemt, so is onse natuere verdoruen.

Gelijk men ziet, verkortte de synode artikel 16 tot op twee vijfden. In de oorspronkelijke fransche uitgave bleven van de 27 regels druks 10, in de hollandsche uitgave van de 33 regels 13 over. Onze geschiedenis levert geen tweede voorbeeld van zulk een diep ingrijpende besnoeiing.

Toch mogen we haar beteekenis niet overschatten. Veeleer herinneren wij ons de in ons vorig stuk gemaakte onderscheiding tusschen het dogma en de bewoordingen van het dogma. Het dogma in artikel 16 bleef ongerept, de formuleering er van werd zeer aanmerkelijk ingekort.

Naar de beweegreden der verkorting kan men slechts

Sluiten