Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

acta van beiden gewagen met geen woord van de confessie. De vergaderingen — o beschamend voorbeeld! — werden voornamelijk gehouden tot het handhaven der kerkelijke tucht. Het christelijk leven stond bij de martelaren en hun geloofsgenooten blijkbaar hoog aangeschreven. Er zijn wel meer van die sluipvergaderingen gehouden. Er is sprake, van afgevaardigden te zenden „naar de eerstvolgende synode". Eere aan de nagedachtenis der geloofshelden, die in zulke marteltijden durfden samenkomen.

Bij gebrek aan gegevens slaan we nu ruim drie jaai over, maar staren dan ook op 14 bladzijden notulen van een groote vergadering. „De provinciale synode der kerken onder het kruis van de Nederlanden, van Brabant, van Vlaanderen, van Henegouwen en van Artois, gehouden te Antwerpen den tweeden dag der maand Februari van het jaar 1576".

De negen kerken die tegenwoordig zijn — zeven zijn afwezig — stellen eerst negen artikelen vast, om vervolgens de particuliere feiten en vragen van iedere op de synode vertegenwoordigde kerk te behandelen. Die vragenlijst vult twee derden der acta. Gevraagd werd, of ouders de huwelijksplechtigheden en -feestelijkheden mochten bijwonen, als hun kinderen in de paapsche kerk huwden. Of men een geschenk aan een priester mocht geven, om vreedzaam in zijn huis en in zijn stad te wonen. Of men zijn kind in het pausdom mocht laten doopen, en of men althans zijn kind het huis mocht uitdragen, in schijn om het roomsch te doen doopen. En besloten werd, dat men geduldig de geloovigen verwachten zal, die uit vrees nalaten de vergaderingen te bezoeken, totdat de Heere hen zal hebben versterkt. Dat zij, die weigeren zich aan de kerkelijke tucht te onderwerpen en in de kerk belijdenis des geloofs te doen, om vrij en van de tucht ontslagen te zijn, zullen verlaten en verstoken zijn van het gehoor des woords van God. Dat het niet

Sluiten