Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oog al de 37 artikelen der nederlandsche geloofsbelijdenis langs, slechts die weinige artikelen overslaande, waarin Rome en Genève vrij wel samenstemmen (art. XVI— XXI). Hier en daar wordt de opeenvolging verbroken, door niet minder dan veertien uitweidingen of uitstapjes, die hij tusschen de artikelen inlascht. Daarin worden hoofdpunten nader ontwikkeld, als de geest (1'esprit) der predikanten, de H. Schrift, de traditie, de vrije wil, de rechtvaardigheid door het geloof alleen.

Mijn bestek gedoogt niet, van een boeksken van 450 bladzijden ook maar een vluchtig overzicht te geven. Ook maakte, in ons voorgaand hoofdstuk, de belangstellende lezer kennis met sommige deelen der roomsche polemiek (strijdvoering), die wij hier gevoegelijk kunnen weglaten. Slechts voorbeelden en voorname geschilpunten ga ik weergeven.

Reeds vernamen wij, dat Roberti ook op de bijbelteksten op den kant der confessie let. Ten bewijze, dat God aan zijn knechten, de profeten en apostelen, geboden heeft, zijn geopenbaarde woord bij geschrift te stellen, voert artikel III een vijftal bijbelplaatsen aan. Opent uwe oogen, gereformeerde lezer! roept Roberti uit, en beschouwt deze Schriftuurplaatsen, die uw reformatie „bevestigen". De eerste, Ps. CII: 9, schijnt aangehaald, om met U en de Schrift, en God zeiven, den auteur der Schrift, den spot te drijven. Er komt geen syllabe noch jota in voor, over het onderwerp waarvan sprake is. Met de derde (Deut. III), waar nota bene geen bepaald vers staat aangehaald, is het evenzoo. Lees aandachtig heel het hoofdstuk. De tweede en vierde (Ex. XVII: 14; XXXIV : 27) bevelen Mozes, te schrijven. Maar de tweede spreekt enkel van de nederlaag van het volk Amalek. En de vierde betreft enkel het verbond der tien woorden of geboden. Zie vers 28.

Indien het nu geoorloofd is, van die bevelen om die bijzondere zaken op te schrijven, te besluiten dat God

Sluiten