Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vrees voor terugkeer der pauselijke hiërarchie, alsdan door predikanten uit te oefenen, speelde men alvast zelf voor paus. Vreemd dat de regenten die de vrijheid bestreden, aan het Latijnsche woord voor vrijheid hun naam Libertijnen ontleenden. Het houden eener synode stond de libertijnsche oligarchie den Gereformeerden niet toe. De Kerk werd verhinderd de onderteekening der Confessie, ja haar eigen rechtzinnigheid te handhaven. Bovendien waren in de provincie de Roomschen, en in de stad de Erasmiaansche Duifhuisianen zeer talrijk. Door den druk der overheid werd Utrecht het Eldorado der Remonstranten. Eerst in 1618 keerden waarheid en vrijheid weer 1).

Vooral professor Franciscus Junius, uit Leiden door de Utrechtsche Staten ontboden, had wel het uiterste gedaan om de gemachtigden der Utrechtsche gemeente tot onderschrijving der punten en artikelen van 21 Mei 1593 te bewegen. Om den Utrechtschen predikant Blockhoven, over wien straks, met zijn ambtgenooten te verzoenen, vond Johan van Oldenbarnevelt in December 1593 goed, dat Junius wederom naar Utrecht reizen zou. Bij zijn vertrek aldaar heeft de hoogleeraar der vredelievendheid een merkwaardig schriftelijk advies aan den Utrechtschen magistraat overgeleverd, een dringend betoog om op de Mei-jfrtikelen terug te komen. „Nu soo achte ick dat alles bequamelick sal gaen, indien ghy luyden van nu af die breydels, die het Priedicampt in den mont geleyt zijn, alleenxkens wegh-neemt... Sijnder eenighe die de Politijcke saecken willen berichten, ende

1) J. Gerobulus, Waerachtig verhael: Van den Staet der Gereformeerde Kercke, die den Sone Gods, binnen Utrecht door 't Evangelium vergadert wert. Utrecht 1603. De Kercken-Ordeningen der Ghereformeerder Ned. Kercken, 5e uitg. Delft 1648, waarin o. a. Punten die men den predikanten te Utrecht in dienst voorhouden zal. De tekst der artikelen van 1593 bij l!or, d. V, b. XXX, fol. 45 v., en over den staat der religie binnen Utrecht fol. 42—56.

Sluiten