Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verkeerde sin en ergerlike uitlegginge heb tragten te geven, als [Volg9n vele voorbeelden].

§ 484. Dus houde ik mij aan den regel, Scriptura Symbolica non est arguraentativa".

Na gebed tot God en menschen om vergeving, eindigt

de satisfactie aldus:

„Belove Jk wijders opregtelik en als voor Gods aangesigte, dat ik mij selve altoos voortaan sal vast houden, aan de onverwrikbare gronden en leere der Gereformeerde Kerke, so als deselve in alles in de Formulieren van enigheid, namelik de Catechismus, Confessie en Canones Synodi Dordracenae, volgens Gods Woord, ter neer gesteld sijn, sonder een enig leerstuk daar van in twijfel te trekken, te gelijk versekerende met dese mijne ondertekeninge, de voornoemde afgestane gevoelens niet meer

te sullen leeren".

Toen Bekker zelf voor de synode verscheen, leverde hij ieder lid der vergadering een gedrukt exemplaar van wat hij te zeggen had. Men kon hem niet voldoende tot toegeven en herroepen bewegen. Twee commissies werden aan

hem afgevaardigd. Andermaal kwam hij in de vergadeiing.

Na veel dispuuts kwam men tot een besluit. Bekker heeft de voorlezing der synodale einduitspraak niet peisoonlijk bijgewoond. De vergadering heeft „met eenpaiigheid van stemmen, den selven Dr. Bekker veiklaaid, intolerabel [„onlijdelijk", niet te verdragen], als leeraar in de gereformeerde Kerke, en vervolgens hem van sijnen

predikdienst geremoveert".

Met achterlating van een schriftelijk protest was Bekkei al vertrokken. De Augustus maand van '92 moet wel pijnlijk voor hem geweest zijn. Ontzetting uit het ambt ging gepaard met afsnijding van Christus gemeente. En afsnijding hield in versperring van den toegang tot s Heeren tafel. Bekker was nog meer christen dan leeraar. De laatste teug uit den lijdenskelk was de bitterste. Het levensbrood tot zijn dood toe hem verzekerd, kon hem

Sluiten