Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

konen verstaen, wat de 4 gecommitteerde broeders, die in den vorigen synodo belast bleven de professores theologiae ende de regenten der collegien iterative [bij herhaling] aen te spreken van het overlesen der Confessie ende des Catechismi, diesaengaende gedaen hebben, so isgoetgevonden, dat de gedeputeerden des synodi ditselvige tot haren laste sullen nemen om te vernemen, of ende wat sy hebben tegen de woorden of den sin der meermaels genoemde schriften".

De zaak Alkmaar waarover § 6 handelde, bood den Staten van Holland gereede aanleiding, om de kerkelijke organisatie en procedure tegen de onrechtzinnigen stop te zetten. Liet de kerk Venator en de zijnen niet ongemoeid, dan vergunden de Staten niet langer het samenkomen der Noord- en Zuid-Hollandsche synoden. Ook in Zuid-Holland stond men juist op het punt, de kerkelijke tucht op de Remonstranten toe te passen. Men verwachtte nu den vrijzinnigen dwang. Daarom overwoog de Dordtsche synode van 1608, wat van de kerken diende gedaan te worden „tot ontlastinge van hare conscientien om te behouden de suiverheyt der leere alsoock tot vermydinge van alle scheuringen", bijaldien de synodus provincialis door verbod der Staten niet meer mocht worden uitgeschreven.

In gansch Holland was het decennium 1608 tot '18 ook voor de kerk het tijdperk van druk. De omwenteling van 1617 bracht de vrijheid. Tien jaar lang was geen synodale vergadering gehouden. De eerste particuliere synode in Zuid-Holland die weer samenkwam, was die van Delft in October 1618 ').

Over credentiebrieven, Remonstranten enz. viel heel

1) Voor een geheele landstreek zie H. de Jager, De Remonstranten en

Sluiten