Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

teerde het kunstlicht op heel andere wijze, schitterender, als stroomde er versch bloed in. Het was een soort blozen tengevolge van een lichteffect, niet van binnen uit.

Daarmede was echter mijn studie voor dezen dag ook ten einde. De beide dames namen geen deel aan het avondeten en verschenen ook later niet meer. Tot laat in den nacht rinkelden onze glazen in het stille park. Hier en daar sloeg in het kreupelhout een nachtegaal, maar zoo mat, als werd de klank gedempt door de drukkende zwoelte. Op de rozenveranda, wier sneeuw van witte bloesems ook nu spookachtig helder bleef, vermengde zich langzamerhand met den geur onzer sigaren een sterkere, wellustig verslappende geur van bloeiende kamperfoelie. Het was alsof deze bloemranken, overdag verscholen in den wirwar van bladeren, in dit uur allesoverheerschend zich omhoog rekten en er lag in dien wilden geur iets als de bedwelming van den parknacht zelf, iets als een kus, een omarming, opstijgend uit het geheimzinnig duister en zich mengend in het ernstige gesprek der vijf mannen, die spraken van den dienst der waarheid en van den triomf van het weten.

Sluiten