Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wist ik niet. De herinnering aan den zoeten liefdesdroom in de Schillingstraat had iets kinderlijk zoets, maar mij scheen het toe, alsof ik in den maalstroom dezer laatste dagen opeens snel verouderd was en of al het andere zich achter mij verloor als een brok jeugdroes.

Ik dacht dat dit nog wel veranderen zou. Misschien zou ik nog wel teruggaan. Maar in dit oogenblik stond zelfs de herinnering aan haar mij in den weg op mijn nieuwe baan. Ik was zwak genoeg om te hopen dat er vandaag nog geen brief van Thérèse zou komen. Ik wilde eerst op mijn gemak genieten van de groote séance met Lilly. Ja, Lilly! Wat kon Thérèse mij ook schelen! Van Lilly wilde ik hooren, ik zou heden zelfs wat nieuws, wat onverwachts van haar hooren

— Maar nu zullen we onzen schilder met rust laten, zei de graaf, nadat we een poos gezwegen hadden. — Kom mee, ik wil u nog iets in het slot laten zien.

Wij gingen heen. Toen de deur van het atelier achter ons gesloten was en we de steile trap afklauterden, draaide de graaf het hoofd naar mij om en zei over zijn schouder heen: — Neen, maar, ge kunt niet gelooven, wat die Frey voor een rare snaak is. Nooit tevreden, hij mag hebben wat hij wil. Ge hadt hem moeten zien, toen hij hier kwam, wat een begeestering! Maar nu is het al niet meer genoeg naar zijn zin. Hij zou dood willen zijn, om nog meer te weten te komen.

— En u zegt dat hij wezenlijk een zeer begaafd kunstenaar is?

In plaats van te antwoorden, stiet de graaf in den donkeren muur opeens een deur open, die slechts van de trap af toegankelijk was. We kwamen in een kamertje met wijngroene ruitjes, en aan de muren de eene schilderij naast de andere — dat was Frey's eigenlijke galerij.

— Zie eens hier, zei de graaf, dat zijn louter schetsen, niets is er van af en alles hetzelfde motief: Lilly. Maar als dat geen werk van een meester is, dan heb ik mijn leven lang geen begrip gehad van kunst.

We namen het eene stuk na het andere van den muur, rolden een paar doeken uit, openden een groote portefeuille, die in een hoek lag. En tegelijk kijkend en luisterend, vernam ik het levensraadsel, de levenstragedie van den man, die boven ons zijn pijp rookte.

— Weet ge wat dat zeggen wil: dat de vlam van het genie naar binnen brandt in plaats van naar buiten, dat ze

15

Sluiten