Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ik wensch hieraan nog het volgende toe te voegen : Een krachtiger bewijs voor het zwakke gezicht der honden kan nauwelijks worden aangehaald. Het oog van den hond herkent alleen omtrekken en geen bijzonderheden, evenals het oog van het paard. Beide soorten onderscheiden mannen in uniform, zooals soldaten, brievenbestellers enz. van mannen in gewone kleeding, doch hebben voor spiegel en portretten geen belang, stelling, daar deze niet spreken tot hun voornaamste zintuig, den neus. Doch geheel anders, en wel juist zooals de mensch, gedragen zich die dieren, wier voornaamste zintuig het oog is. Apen zijn dol op spiegels, en van een tammen mandril wordt het volgende vermeld in „Der Zoölogische Garten." Mannen met een langen baard jaagden hem een grooten schrik aan, doch hij was zeer gesteld op officiersuniformen. Hij liep de officieren te gemoet, en maakte zich spoedig zeer druk met de gepoetste knoopen, epauletten enz. Zoo hield hij ook veel van opzichtige kleeren en bontgekleurde tapijten."

Hoe sterk daarentegen honden, paarden en runderen zich naar den reuk richten, zullen wij later nog in bijzonderheden bespreken. Hier wenschen wij alleen dit mede te deelen. Het is bekend, dat bedelaars wegens hun eigenaardigen, onaangenamen reuk, zelfs door de meest vreedzame honden worden aangeblaft; oppassers van roofdieren, hondenslachters, ja zelfs vele hondenvangers kunnen zich nauwelijks op straat - laat staan in een lokaal vertoonen, zonder voortdurend door honden te worden lastig gevallen. Een beroemd schilder verhaalt, dat toen hij als nieuweling zich aan de schilderkunst wijdde, de honden zijner kunstmakkers hem eerst voor vol aanzagen en niet meer aanblaften, toen hij begonnen was te werken. De verklaring ligt hierin, dat hij nu ook evenals zijne kunstgenooten naar verf en terpentijn rook.

Dieren met een fijnen neus kunnen dus ongelooflijke dingen doen door middel van hun reukzin, wat dieren met een slecht

Sluiten