Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verwondering opwekken of schrik veroorzaken, worden door de gestreepte hyaena steeds met gehuil, door de gevlekte met gelach begroet. Zoo verscheen, toen wij in den nieuwjaarsnacht van 1850 op 1851, midden in het oerwoud aan de blauwe rivier een groot vuur hadden aangestoken, om op onze wijze het feest te vieren, op de hoogte van den steilen oeverrand een gestreepte hyaena; deze kwam zoo ver naar voren, dat zij sterk verlicht werd door de vlammen en hierdoor aan allen zichtbaar werd; zij deed een ontzettend akelig gehuil hooren, maar bleef toch volkomen rustig staan en staarde in het vuur. Eerst het antwoord dat wij haar gaven in den vorm van een luid klinkend gelach, verdreef haar uit hare observatiepost en joeg haar terug in het duister der bosschen."

Verder zegt hij!) : „De Mambuki's, een kafferstam, beweren, dat de hyaena menschenvleesch voortrekt boven ieder ander voedsel. Hunne huizen hebben de gedaante van een bijenkorf van zes tot zeven meter middellijn. De ingang is eene nauwe opening en voert eerst in eene gootvormige afdeeling, die des nachts dient om de kalveren te bewaren, en eerst binnen die afdeeling bevindt zich eene verhoogde ruimte, waarop de familie pleegt te rusten. Hier slapen de Mambuki's, in een kring om het vuur gelegerd. De hyaena's, die binnen die ruimte gedrongen zijn, zijn nu, zooals men verzekert, steeds tusschen de kalveren doorgegaan, ziin om het vuur heengeloopen en hebben de kinderen zóó zachtjes van onder de bedekking der moeders weggenomen, dat de ongelukkige ouders hun verlies eerst dan bemerkten, als het huilen van het kind, dat door de hyaena gepakt was, van een zóó grooten afstand tot hen kwam, dat er geen redding meer mogelijk was."

Voor wien de aangehaalde feiten nog niet overtuigend genoeg mochten zijn, voegen wij er nog aan toe, dat de reiziger Ger-

1) Deel II blz. 8.

9 *

Sluiten