Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hem vernomen nieuwtjes, dat hij het spoor volgde en in galop naar het volgende station liep om nadere inlichtingen in te winnen. Dikwijls gebeurde het, dat het onderzoek alleen een waardig hoofdschudden uitlokte, waarmede hij ongeveer het volgende wilde te kennen geven : „Mijn hemel, wie was dat ?" Of wel: „ik geloof, dat ik reeds den vorigen zomer met dien mijnheer heb kennis gemaakt."

Toen Bingo zekeren morgen den grenspaal naderde, rezen zijne haren ten berge, trok hij den staart in en sidderde hij over zijn geheele lichaam ; men kon duidelijk zien, dat hij plotseling onwel werd. Dit alles waren vaste kenteekenen van angst en schrik. Ook scheen hij geen lust te gevoelen, het spoor verder te volgen, maar keerde hij naar huis terug, en nog een half uur later stonden zijn haren omhoog en drukte zijn gelaat haat en vrees uit.

Dit zijn enkele zaken, die ik van Bingo leerde. Als ik hem dan later zag, wanneer hij opstond van zijn koude, ongemakkelijke rustplaats vóór de staldeur en zich uitrekte, de sneeuw uit zijn harig vel schudde en in een gestadigen draf in de schemering verdween, dan placht ik te denken:

„O, jij oude snoeper, nu weet ik, waar gij heen wilt en waarom gij de bescherming van den stal versmaadt. Nu weet ik, waarom uwe nachtelijke strooptochten zoo precies aan bepaalde tijden gebonden zijn, en hoe gij weet, waarheen gij moet gaan, om te vinden wien gij zoekt!" —

Er bestaat dus ook een postverbinding tusschen wezens, die niet kunnen lezen en schrijven, en wel eene verbinding, die haar taak verricht zonder ooit in den steek te laten, en die daarbij zoo eenvoudig mogelijk is, daar de benoodigde inkt steeds bij de hand is.

Wat eene wonderschoone wereld opent zich hier voor ons, als wij nagaan, hoe de natuur weder met zóó primitieve middelen dingen tot stand brengt, waarop de geleerdste professor

Sluiten