Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

_ „Gaat u naar boven," vroeg ze verder, „en wilt u

mijn huisje schilderen?"

Misschien wel " wss het antwoord.

Fe "gingen zwijgend voor,. Van tijd ,o, .i)d keek de jonge man zijwaarts en begluurde hei naas. hem voortstappende meisje. Ze hield den kop rechtop. \an onder den haarbos kwam het donkere, sterk door de pokken geschonden gelaat, stevig in het gebeente met breed uitgegroeide kaken en flink vooruitspringende kin, die met een bijna horizontale lijn eindigde aan den dunnen, nog kinderlijken hals. Tusschen de spleet der wimpers staarden de oogen sluw uit het gelaat dat met den breed gevleugelden neus en vast gevormde lippen in ^ 8ehee' het lichaam ver in leeftijd vooruit scheen. De afzakkende schouders waren bedekt door een onder de oksels omeeslagen doek, verschoten groen van kleur, waaruit de spichtige armen en handen heen en weer bengelden, om He heupen en beenen droeg ze een ouden damesrok verlept en flodderig, met strooken belegd, die haar achter op het pad nasleepte en bij iederen pas het hoekige en nog onvolwassen naakt door de sluike plooien heen raden liet.

De weg was sinds eenige oogenblikken vlak geworden. Links van hen rees de helling van S»cromonte van pkats tot nlaats aangestreken met witte kalk om de ingangen der in den berg uitgegraven woningen. Rechts aan de andere zijde van het lage muurtje dat den weg begrensde, daalde het dal van de Darro, gevuld met fijn welig groen met stompe, knoestige cactussen om de op de helling onregelmatig staande witte huisjes; aan de tegenovergesteldez.jde rees de oever dan weer op tot een rij van hooge heuvels begroeid met slanke, magere popels, en voor_ hen uit ag de Siërra Nevada in het heldere morgenlicht, zich uitknippend als een tooneeldecoratie tegen het blauw van

den_h^Hier heen," zei het meisje, „hier heen, heertje!" een zijpad inslaande dat snel opliep.

Sluiten