Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

4

naar Velasquez; hij noemde dien zijn amigo1) en probeerde zijn weinigje Fransch aan hem te luchten.

Overdag zat hij in zijn kamertje studentikoos sigaretten te rooken waarvan hij er altijd een als een pennenhouder had zitten échter zijn oor en die 't vel van zijn rechterhandsduim hadden bruin gebrand, en tokkelde dan, lui met het hoofd tegen den muur, op zijn guitarra, de st°r?s van het patio-venstertje neèr, zoo de uren doorlevend in het lommer der binnenkamer, soezerig in het gemurmel van ziin zwaarmoedige landsliederen. Maar soms leerde hij, en dan kon ieder in de gang van het kosthuisJjooren leeren: „el padre .. Ie pere . en... de^asmadres... des mères ... a la hya ... a la fille .. las nermanas ... fes soeurs ... of wel hij begon voor de zooveelste maal het begin van den „Télémaque" op te dreunen: „Calypso ne pouvail se eonsSler du départ d'Ulysse" omdat ht> dat kennen moest voor zijn admissie.

In huis deed hij altijd zijn guttapercha-boord af, dat was luchtiger, en dien lei hij dan om weer wit te weeken

m Nu"ook^adTh^het"zich gemakkelijk ^1S' Z°e"'

der stijfheid aan zijn jongenshals kwam hij 3in"en' ° dreven buigend met een gewilde snaakschheid. De senora vroeg hem of Don Juan nog niet kwam, hij b,ra. .. I o egste perfido muchacho," met een aardigheidje over

vrouwen San het lachen

nliment voor de dame die naast de padrona zat. Met zijn guitarra achteruit gestoken, langs de beenen sirak gestrekt stond hij, een troubadour op een oud prentje gelijk, z in erfmassen te maken voor de knieën der terugkn.kkende schoone. 't Was een mooie Andaluze, een jongere zuster der padrona, met de feestdagen over- Achteruit creleund zat ze op haar stoel, vol komend zoo met haar zwart glimmend* e^rsage uit het ma.-glanzet.de plooten-

i) Vriend.

4

Sluiten