Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

prikkeling van het zenuwleven. Oberlin verhaalt van een meisje, dat zeer lang verlangd had naar het tijdstip, waarop zij in het huwelijk zou treden. Eindelijk waren alle moeilijkheden overwonnen; doch de langdurige spanning had haar in een ziekelijk overprikkelden toestand gebracht, waarin zij allerlei visioenen kreeg, verborgen familiegeheimen aan het licht bracht, ja zelfs de stukken, die er betrekking op hadden, noemde en de plaats, waar zij waren, bekend maakte; en dat, terwijl zij niets wist van het bestaan van die geheimen en die stukken. In een der jaargangen van het tijdschrift "Op de grenzen van twee werelden» wordt verhaald van eene dame, die tengevolge van de smart over het verlies van een teergeliefden zoon ook in helderzienden toestand geraakte, waarin zij haren zoon verheerlijkt zag, en allerlei leerzame en schoone visioenen had.

De visiouaire toestand, waarin de ziener of zieneres de gezichten ontvangt, is nooit aan den normalen toestand geheel gelijk. Zelfs bij het «seeond sight» is er toch iets abnormaals waar te nemen aan de zieners. Davis, de Amerikaansche ziener, vertelt van zijne moeder, die ook meermalen toekomstige gebeurtenissen voorzag, dat zij in zulke oogenblikkeu een starenden blik had, en niet hoorde als er tot haar gesproken werd. Dit zelfde verschijnsel is meermalen opgemerkt bij zieners, als zij in wakenden, schijnbaar normalen toestand hunne visioenen ontvingen. Zulk een toestand van afgetrokkenheid, van tijdelijke afsluiting voor de stoffelijke wereld vinden wij ook aangeduid door de uitdrukking, voorkomend in de geschiedenis van Petrus te Joppe: //Er viel op hem eene vertrekking van zinnen.// Het woord, dat in het Grrieksch gebruikt is, en door de uitdrukking //vertrekking van zinnen// is vertaald, luidt: «ekstasis;» een woord, dat in onzen tijd, in den vorm «ekstase» menigmaal gebruikt wordt om een soort geestverrukking aan te. duiden. In de geschiedenis van Petrus echter duidt het niet geestverrukking aan, maar het komen in den toestand, waarin de uiterlijke reëele dingen niet meer waargenomen worden, doch andere dingen, visionaire beelden en symbolen, als realiteiten worden gezien. Deze //ekstase» vinden wij ook bij vele «heiligen» der Roomsch Katholieke kerk, en evenzeer bij de zieners der nieuwere tijden, bij Swedenborg, Frederike Haufl'e, Davis en anderen.

Sluiten