Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geestelijkheid verbannen worden kon, is legio. In Kerners Magikon kan men er vele vinden. Merkwaardig is het, de onkunde op te merkeu, die zich bij elk dier gevallen telkens opnieuw vertoont. Men zoekt en graaft, inen verdenkt onschuldige personen van bedrog, en komt niet op het idee aan een onzichtbaar wezen te denken, dat de geheimzinnige geluiden veroorzaakt. De ontdekking, dat de tegenwoordigheid van den een of anderen persoon de geluiden schijnen mogelijk te maken, — verklaarbaar door het feit der mediumniteit aan dien persoon eigen, — neemt men aan als bewijs van bedrog, door dien persoon gepleegd. Maar door de eeuwen heen is uien er niet toe gekomen te doen, wat men eindelijk in Hydesvüle in Amerika heeft gedaan, om namelijk die klopgeluiden aan te wenden tot het vormen van eene telegrafische gemeenschap tusschen zichtbare en onzichtbare personen, tuKchtn n.imchtn en geesten.

Op de geschiedenis der kloppingen in Hydesville kom ik later terug, als ik over het Spiritualisme handel.

Men heeft menigmaal eene oorzaak van bespotting gevonden in die //klopgeesterij.» «Hoe flauw van geesten», zoo zegt men, «om zich met tikken en kloppen in tafels en kasten af te geven!" Men meent, dat zalige geesten boven dergelijke nietigheden verheven zijn. Maar 'men vergeet^ dat het telegrafeeren, waardoor wij met personen in andere plaatsen gemeenschap oefenen, en dikwijls de belangrijkste berichten overseinen, ook bestaat uit tikken. Waarom zouden de bewoners van de geestenwereld, als zij gemeenschap met ons willen aanknoopen, niet gebruik maken van een soort telegrafie, eene ontlading van magnetisme op het vlak eener tafel of op andere vooiwerpen, dat tikken of kloppen veroorzaakt, en hen in staat stelt b.v. door een afgesproken aantal tikken of kloppen — 3 voor «ja«, 2 voor «onzeker// en 1 voor «neen«, — op aan hen gedane vragen te antwoorden, of door 't kloppen bij een bepaalde letter uit het alfabet, dat afgeroepen wordt, woorden en zinnen uit te spellen, waarin zij ons zeggen, wat zij te zeggen hebben !

Van Edison wordt verhaald, dat hij eens aan een station kwam, dat aan een spoorbrug lag. De stroom had de brug en de telegrafische verbinding met de overzijde vernield, en men wist geen middel te bedenken om de gemeenschap te herstellen. Edison hoort den

Sluiten