Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TWEEI )E AFDEELING.

8 1. Inleiding.

„La procédure pénale menace tout le monde" heeft Ortoi-an eens terecht gezegd. Hoewel lang niet iedereen kennis maakt met den strafrechter, — een gelukkig verschijnsel in alle landen, — valt niet te ontkennen, dat de regeling van het strafproces van groote beteekenis is, daar juist zijn waarborgen ten doel hebben de burgers aan willekeur en vrijheids- of eerberooving te onttrekken.

De rechtsgoederen worden vooral door eene goede strafrechtspleging beschermd, welke in haren preventieven aard iedereen baat, maar ook niet minder repressief medewerkt aan het bestaan fier rechtszekerheid. Aan deze voordeelen van eene goede rechtspleging wordt dikwijls te weinig gedacht. Het gaat er mee als met onze gezondheid, die eigenlijk eerst, wanneer zij ontbreekt, wordt gewaardeerd. Bovendien komen de gebreken niet aanstonds aan het licht; het is zoo moeilijk na te gaan, of een onschuldige veroordeeld is. Maar desondanks staat vast, dat eene minder goede procesregeling de grootst mogeli jke nadeelen aan den een of andoren mensch kan toebrengen en ook den staat in zeer groote gevaren kan brengen. Ik behoef slechts aan de Dreyfus-affaire te herinneren.

De regeling van het strafproces hangt omgekeerd af van de beschaving en de ontwikkeling van de individuen en van de grondslagen, waarop de staatsgemeenschap rust. Het strafproces kenmerkt in dit opzicht de verhouding van de individu en de gemeenschap ')•

Het strafproces is de wijze, waarop de staat zijn recht van straffen uitoefent 2). Dit kan op verschillende wijze geschieden en

') Vak<>lia, Das Strafprozessrecht, bI. 29. «Die Forinen des Strafprozesses stchen in engster Bezieliung zur biirgerlichen Freiheit, sir hangen stets von 'lor rechtlichen Stellung ab, welche dem Einzelbiirger gegeniibcr dem Geineinwcsen zu erkannt wird."

2) Zie de definitien bij de Bosch Kemper, Wetb. v. Strafv., I, Inleiding blz. II. Natuurlijk laat ik de vraag rusten, of de staatrecht van straffen bezit.

Sluiten